Tomasz Jamroziński „Schodząc ze ścieżki”

Udostępnij

Tomasz Jamroziński „Schodząc ze ścieżki”

Tomasz Jamroziński „Schodząc ze ścieżki”

Tomasz Jamroziński to polski poeta i prozaik. Swoje wiersze publikował m.in. w Gazecie Wyborczej. „Schodząc ze ścieżki” jest jedynym kryminałem, jaki wydał.

„Schodząc ze ścieżki” to jak dotąd jedyna książka tego autora, którą czytałam. Gdyby Jamroziński napisał jeszcze jakiś inny kryminał, chętnie bym po niego sięgnęła. Jednakże póki co pozostaje mi czekać.

Komisarz Andrzej Wołoszynow i aspirant Bartosz Zdaniewicz to dwaj częstochowscy policjanci pilnujący porządku w jednym w większych polskich miast. Tym razem podjęli się wyjaśnienia sprawy dawno już zapomnianej. Jedenaście lat temu dwóch młodych chłopców zostało brutalnie zamordowanych nad glinianką Michalina. Mordercę ujęto i oskarżono. Jednakże po latach okazało się, że winni są bez winy a sprawca nadal pozostaje na wolności. Zdaniewicz i Wołoszynow narażając własne życie wznawiają śledztwo, by oczyścić z zarzutów nie tylko samego zabójcę. Okazuje się, że dokumenty ze sprawy pozostawiają wiele do życzenia, a dojście do prawdy utrudnia fakt, że dawni świadkowie niewiele już pamiętają. Ponadto ktoś wyraźnie nie chce, by to zabójstwo zostało wyjaśnione…

Książka – jak wiele tego typu kryminałów opowiada o dochodzeniu do prawdy. Jednakże różni się od innych pod wieloma względami, a najważniejszym jest fakt, że sprawa zabójstwa została już potencjalnie wyjaśniona i uległa przedawnieniu. I tylko zbieg okoliczności sprawił, że wypłynęła na światło dzienne.

Akcja powieści toczy się powoli, a samo śledztwo nie jest prowadzone zbyt szybko. Policjanci nie spieszą się i na wszystko mają czas. Nie jest to książka, która zaskakuje czytelnika na każdej kolejnej stronie, ale fabuła jest ciekawa i oryginalna. Ja pokochałam tę książkę głównie za bohaterów, a zwłaszcza za Zdaniewicza, który został doskonale wykreowany na tle pozostałych i którego poznajemy najlepiej ze wszystkich postaci. Autor ujął w nim wszystko to, co lubię u śledczych w kryminałach. Prosty styl zaskakuje zakończeniem, choć autor poświęcił mu najmniej czasu.

Polecam fanom kryminałów. 

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

Najczęściej przeglądane

Opublikowano 25/08/2017, 12:24 przez Książkowy Świat
marta-reich-sztuki-i-sztuczkiMarta Reich „Sztuki i sztuczki” Marta Reich „Sztuki i sztuczki” Czy sztuka i sztuczka to to samo?  W pewnym sensie tak. Oba pojęcia odnoszą się do...
Opublikowano 24/06/2017, 12:35 przez Książkowy Świat
agnieszka-pruska-zwloki-powinny-byc-martweAgnieszka Pruska „Zwłoki powinny być martwe” Agnieszka Pruska „Zwłoki powinny być martwe” Zwłoki to podstawowy i najważniejszy element kryminału. Bez...
Opublikowano 04/06/2017, 11:59 przez Książkowy Świat
mary-sue-ann-zabojcza-podswiadomoscMary Sue Ann „Zabójcza podświadomość” Mary Sue Ann „Zabójcza podświadomość” Motyw zabójstw, zwłaszcza brutalnych jest dość często powtarzany w...
Opublikowano 20/05/2017, 12:47 przez Książkowy Świat
carla-mori-krew-pot-i-lzyCarla Mori „Krew, pot i łzy” Carla Mori „Krew, pot i łzy” Czytając „Kod Leonarda da Vinci” Dana Browna podziwiałam autora za odwagę pokazania światu...
Opublikowano 05/05/2017, 15:03 przez Książkowy Świat
grzegorz-wielgus-krzyzowiecGrzegorz Wielgus „Krzyżowiec” Grzegorz Wielgus „Krzyżowiec” Epoka średniowiecza od zawsze była moją ulubioną. I bynajmniej nie chodzi tu o królewny...